Monterosso al Mare, Vernazza, Corniglia, Manarola i Riomaggiore… Ljepota ovih pet gradića smještenih na pet zasebnih brda, a koji nose zajednički naziv Cinque Terre – “Pet zemalja”, prosto je očaravajuća. Pet gradića toliko liče jedan na drugog, da nakon što ih posjetite, nijeste sigurni šta ste u kom od njih vidjeli, a opet su dovoljno različiti da ćete u svakom od njih pronaći razlog da se opet vratite. Obala s otvorenim morem, obronci i stijene na kojima su ljudi napravili svoje domove, raznobojne fasade, balkoni s cvijećem u šarenim tonovima, trgovine s domaćim proizvodima, uličice čije čari možete vidjeti tek ako njima prošetate…
Ovih pet čarobnih gradića Cinque Terre-a, zbog svog geografskog položaja bila su zanimljiva još starim Rimljanima, potpuno su se formirala uglavnom u 12. vijeku, a od 1997. godine nalaze se pod zaštitom UNESCO-a.
Počevši od sjevera, prvo je utvrđeno središte Monterosso al Mare, na vrhu brda Sv. Kristofora. Nakon što su ga željele prisvojiti različite plemićke porodice u srednjem vijeku, dospio je u vlasništvo tadašnje Republike Genove. Njegova najveća znamenitost je crkva San Giovanni Battista iz 13. vijeka.
Vernazza je osnovana oko 1080. godine, a kuće su građene uz potok Vernazza, na obroncima stjenovite padine koja mjesto skriva od onih koji mu prilaze morem. U srednjem vijeku Vernazza je bila važna luka, a u ruke Republike Genove pala je 1276. godine. U ovom gradiću je crkva Santa Margherita di Antiochia koja je tipičan primjer ligurske gotike.
Corniglia se razlikuje od ostalih gradića, jer nije sagrađena na obali nego na visokom rtu, do čijeg vrha vodi 377 stepenika! Pripadala se rimskoj obitelji Cornelia, u srednjem vijeku su njome vladali grofovi Lavagne dok nije potpala pod Republiku Genovu. Najveća znamenitost je crkva San Pietro iz 1334. godine.
Dalje na jugu se nalazi Manarola, naselje koje su u 12. vijeku osnovali ljudi iz sela Volastra koje se nalazi više u planini. Kuće su sagrađene dijelom na stjenovitoj padini iznad mora, a dijelom uz tok potoka Grappa. Najznačajnija građevina je gotička crkva San Lorenzo iz 1338. godine.
Najjužnije je Riomaggiore, još jedno srednjovjekovno naselje. Njegove kuće prate usku liniju doline potoka Maggiore, a selom dominira crkva Sv. Jovana Krstitelja iz 1340. godine i dvorac čija je gradnja otpočela 1260. godine. Stepenice između zgrada vode do vrha, odakle se pruža impresivan pogled.
Nije lijepo – nestvarno je!
